Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2015

Ένα γράμμα για τον Άϊ- Βασίλη



  Σκηνή πρώτη
(Ακούγεται ζωηρή μουσική και στη σκηνή μπαίνει ο  Αϊ Βασίλης κρατώντας το σάκο του γεμάτο παιχνίδια  μαζί με ένα νανάκι. Είναι έτοιμοι για το μακρινό του ταξίδι, όταν ξαφνικά ένα νανάκι βοηθός του φέρνει ένα γράμμα…)

Αϊ Βασίλης:
Μπήκαν και τα τελευταία
δώρα μέσα στα κουτιά
και  νομίζω πως ειν΄ ώρα
να τα πάρουν τα παιδιά!

1ο νανάκι βοηθός:
Ετοιμάσου για να φύγεις
κι έχεις δρόμο να διασχίσεις
και σε ένα μόνο  βράδυ
όλους να   ευχαριστήσεις!

Αϊ Βασίλης:
Φεύγω ευθύς αμέσως τώρα
να μοιράσω όλα τα δώρα.

Σκηνή Δεύτερη

( Ετοιμάζονται να φύγουν όμως εκείνη τη στιγμή μπαίνουν τρέχοντας στη σκηνή τα νανάκια βοηθοί κρατώντας στα χέρια τους ένα γράμμα…)
Μουσική- μικρό χορευτικό

2ο νανάκι βοηθός:
Ε! στάσου λίγο  Αϊ Βασίλη
και μην είσαι βιαστικός
κι ένα τελευταίο γράμμα
έπεσε σαν κεραυνός

γράφει επάνω «κατεπείγον»
μάλλον θα ναι σοβαρό,
κάποιο ίσως σου ζητάει
κάτι εξαιρετικό!

3ο νανάκι βοηθός:
Στάσου να σου το διαβάσουμε
και να φέρω ένα κουτί
να τυλίξουμε το δώρο
και να φύγει η αποστολή.

(Το τρίτο νανάκι ψάχνει για κουτί, ενώ πριν δίνει το γράμμα στο επόμενο νανάκι, για να το διαβάσει...)

4ο νανάκι βοηθός:
«Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη

Πρέπει να στο ομολογήσω
 πως ίσως άργησα λιγάκι
το γράμμα μου αυτό
να στο ταχυδρομήσω

μα δε φταίω τόσο εγώ
όσο ο ύπνος που με πήρε
κι έχασα τον ταχυδρόμο
το πρωί πριν τις οχτώ…

(συνεχίζει το επόμενο νανάκι...)

5ο νανάκι βοηθός:
Τώρα που θα κατεβαίνεις
το ταξίδι σου στη γη
μία κούκλα αγαπημένη
να μου φέρεις στο κουτί

θέλω όμορφη να είναι
με γαλάζιο φουστανάκι
λουστρινένια παπουτσάκια
και κατάξανθο μαλλάκι.

(συνεχίζει το επόμενο νανάκι...)

6ο νανάκι βοηθός:
Θέλω ακόμη να μιλάει
να γελά να τραγουδάει
κι όταν λίγο την κουρδίσω
να μπορεί να περπατάει

σε φιλάω για την ώρα
και να μην ξεχάσεις πως
το δωράκι σου αυτό
περιμένω πως και πως!!»


΄Αι Βασίλης:
-Μία κούκλα κουρδιστή
τρέχω γρήγορα να φέρω
να τη βάλω στο κουτί
για να φύγει η αποστολή.

η μηχανή των παιχνιδιών



























Σκηνή τρίτη
(Φεύγουν τα νανάκια της 2ης σκηνής,πριν προλάβει να φύγει και ο Αϊ Βασίλης μπαίνουν τα επόμενα νανάκια...)

7ο νανάκι βοηθός:
Για περίμενε Αϊ Βασίλη
δεν είναι εύκολη στιγμή
στο εργαστήρι δεν υπάρχει
ούτε κούκλα , ούτε κουτί!

8ο  νανάκι βοηθός:
όλη τη χρονιά δουλεύαν
τα νανάκια να τα φτιάξουν
τα παιχνίδια που ζητήσαν
τα παιδιά να ετοιμάσουν

9ο νανάκι βοηθός:
μα δεν έμεινε ούτε ένα
δώρο που να περισσεύει
τα τυλίξαν, τα στολίσαν
κι όλα εδώ στα έχουν φέρει.

10ο νανάκι βοηθός
Πρέπει γι αυτό να ανοίξουμε
πάλι τις μηχανές,
την κούκλα για να φτιάξουμε
τα λόγια τι τα θες;

11ο νανάκι βοηθός:

Δεν είναι δύσκολο πολύ
να κινήσει η μηχανή
να, πατάμε το κουμπί
και δουλεύει στη στιγμή...

(Το νανάκι κάνει τις ανάλογες κινήσεις στη μηχανή που είναι πίσω του μα ακούγεται ένας περίεργος θόρυβος)

μα τι έπαθε και κάνει
ήχο τόσο δυνατό;
τι περίεργο συμβαίνει
δε γυρίζει τον τροχό!

12ο νανάκι βοηθός:
Θα ζεστάθηκε πολύ
που όλη τη χρονιά δουλεύει
κι ασταμάτητα γυρίζει
και παιχνίδια μαστορεύει

με ένα ,δυο χτυπηματάκια
σίγουρα θα ξεμπλοκάρει
γιατί ο χρόνος μας πιέζει 
κι αντίστροφα μετράει.

 (Το νανάκι χτυπάει τη μηχανή για να πάρει εμπρός, ακούγεται ήχος  μουσικός μηχανής...)

13ο νανάκι βοηθός:
Επιτέλους ξεκινάει
κι είναι η ώρα για δουλεία
το κουμπί που γράφει «κούκλα»
θα επιλέξω έτσι απλά.

( Πατάει ένα κουμπί της μηχανής που γραφει επάνω ΚΟΥΚΛΑ…μα αντί για κούκλα βγαίνει από τη μηχανή ένα τρενάκι)

Ακούγεται μουσική , βγαίνει με ρυθμικές κινήσεις στη σκηνή το τρενάκι...

Τρενάκι:
-Είμαι ένα μικρό τρενάκι
που ταξίδι ξεκινά
για τη χώρα οπού υπάρχει
κέφι, γέλιο, ξενοιασιά!


1ο  νανάκι βοηθός:
-Τι αστείο είναι και τούτο
τι τρενάκι κι όλα αυτά;
μόνο μία κούκλα θέλω
κι ίσως φύγω βιαστικά.

14ο νανάκι βοηθός:
-Για να προσπαθήσω εγώ..
θα τραβήξω τον μοχλό
λίγο πιο αριστερά
και μετά τα δυό κουμπιά

(κάνει τις ανάλογες κινήσεις…μα αντί για κούκλα βγαίνει από τη μηχανή ένα στρατιωτάκι)
Ακούγεται μουσική , βγαίνει με ρυθμικές κινήσεις στη σκηνή το στρατιωτάκι...

Στρατιωτάκι:
-Μολυβένιο στρατιωτάκι
είμαι χαμογελαστό
που στη μάχη ή στο παιχνίδι
δεν κουράζομαι λεπτό!

1ο νανάκι βοηθός:
-Μα εγώ δεν ζήτησα
κανένα στρατιωτάκι
μόνο μια κούκλα κουρδιστή
και βιάζομαι τόσο πολύ.

(Μουσική ,μικρό χορευτικό από το τρενάκι και το στρατιωτάκι)

Στρατιωτάκι:
-Μία κούκλα  κουρδιστή
θέλεις απ’ τη μηχανή;
και για πες  τότε γιατί
πάτησες λάθος κουμπί;

τι λες να σε βοηθήσουμε
με την επιλογή;
κοίτα λοιπόν προσεχτικά
πίσω απ’ τη μηχανή.

Τρενάκι:
 -Βρες το σωστό συνδυασμό
που είναι για τη γιορτή
ψάξε να γράφει το κουμπί
« Πρωτοχρονιάς παραμονή» .

 και αμέσως τότε δεν αργεί
να βγει μια κούκλα ζωηρή
που όχι μόνο περπατάει
μα γελά και τραγουδάει!

(Το 1ο νανάκι τότε κάνει τις σωστές κινήσεις, ακούγεται μουσική και βγαίνει η κούκλα κάνοντας ένα μικρό χορευτικό...)


Κούκλα:
Κούκλα είμαι χαρωπή
και πολύ πολύ ζεστή
μιας κι μόλις φτιάχτηκα
για την αποστολή

και δεν αργώ να ετοιμαστώ
δώρο να γίνω γιορτινό
που ο 'Αϊ Βασίλης θα το στείλει
σε όποιο παιδί θα με χει φίλη.


Στρατιωτάκι, κούκλα, τρενάκι:

-Πάμε λοιπόν όλοι μαζί
σε αυτή τη λαμπερή γιορτή
πάμε να δώσουμε χαρά
σε όλου του κόσμου τα παιδιά!

Νανάκια κι ΄Αϊ –Βασίλης:
 Τώρα κι εμείς όλοι μαζί
ας κάνουμε από μία ευχή
και αφού είναι η μέρα γιορτινή
σε όλο τον κόσμο θ΄ ακουστεί:

Χρόνια πολλά, χρόνια καλά
σε όλου του κόσμου τα παιδιά!!


             ΤΕΛΟΣ



Η ιδέα και τα λόγια είναι από την Νηπιαγωγό Σωτηρία Γεωργοτά.
Τα σκηνικά έγιναν με τη συνεργασία των νηπιαγωγών: Σωτηρία Γεωργοτά, Σοφία Σουλιώτη, Θεοδώρα Κονδύλη







Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2015

Χριστουγεννιάτικο θεατρικό για το Νηπιαγωγείο :μικρά μου καλικαντζαράκια...

Σκηνή πρώτη

Την αποψινή βραδιά                                           μόλις μέρες Χριστουγέννων
ξετυλίγουμε ένα μύθο                                        αρχινίσουν γιορτινές
που η παράδοση γεννά                                      κάποιοι άνθρωποι...πως τρέμουν
μες τον χρόνο που γυρνά!                                  πως θα γίνουν και ζημιές!


γιατί κάτι πειραχτήρια                                       είναι μαύρα, κακομούτσουνα
ανεβαίνουνε στη γη                                            με τεράστια ουρά
κι είναι τόσο ασχημούλια                                  στραβοκάνα και στραβά
που φοβίζουνε πολύ!                                          και καθόλου σοβαρά!

κείνο που τα ξετρελαίνει                                    ζαβολιάρικα είναι τόσο
είναι ο ξέφρενος χορός                                       που λεπτό δε σταματούν
κι από σκανταλιές σωρό                                     μόνο που καkό δεν κάνουν
που σου παίρνουν το μυαλό!                              κι ας αλλάζουν ότι βρουν

στο κρασί ρίχνουνε ξύδι                                    μα μιλάμε, για τι άλλο;
και στο λάδι μας νερό                                        για τα καλικαντζαράκια
το αλεύρι μας σωριάζουν                                   που πειράζουν τους μεγάλους
και τα τρόφιμα ρημάζουν                                  και φοβίζουν τα παιδάκια!

Σκηνή δεύτερη
(οι αφηγητές φεύγουν από την σκηνή, εμφανίζονται οι καλικάντζαροι που πριονίζουν το δέντρο της γης)

όλοι μαζί πριονίζουν και τραγουδάνε:

                                             ρα πα ρα τα
                                       ρα τα ρο
                                       κόψτε, ρίξτε τον κορμό

                                              ρα πα ρα τα

                                       ρα τα ρι 
                                      που στηρίζει όλη τη γη

καλικάντζαρος                                    κόψτε, ρίξτε τον κορμό
Χρυσαφέντης                                     να γκρεμίσουμε τη γη
                                                           λίγο ακόμη έμεινε
                                                           πλησιάζει η στιγμή!

καλικάντζαρος                                    για σταθείτε όμως λίγο
Κατσικοπόδαρος                                 μυρωδιές με ξεσηκώνουν
                                                            τα ρουθούνια μου έχουν σπάσει
                                                            δεν αντέχω, με λιγώνουν

καλικάντζαρος             μου μυρίζουν κουραμπιέδες                    που ΄ναι το ημερολόγιο
Κωλοβελόνης              δίπλες και σιροπιαστά                             κοίταξε τις εποχές
                                     λουκουμάδες μελωμένοι                        δε μπορεί να ήρθαν κιόλας
                                     και λουκούμια γεμιστά!                          των ανθρώπων οι γιορτές!

( κοιτά έντρομος το ημερολόγιο και τρέχει στον αρχικαλικάντζαρο)


                                     Λυκοκάντζαρε για κοίτα
                                     εικοσιτέσσερις Δεκέμβρη
                                     δώδεκα μέρες για γιορτές
                                      κι ο χρόνος δεν προσμένει

 Λυκοκάντζαρος:         γρήγορα ας τα μαζέψουμε                   πάμε να ξεφαντώσουμε
                                     αφήστε τον κορμό                               με γλέντι και φαΐ
                                     πετάξτε τα πριόνια σας                        κι όταν ξαναγυρίσουμε
                                     και πάμε για χορό                                γκρεμίζουμε τη γη!      


                                    ρα πα ρα τα
                                    πα τα ρο
                                    ήρθε η ώρα για χορό!

( Τα καλικαντζαράκια φεύγουν απ΄τη σκηνή...)

Σκηνή τρίτη
  
Αφηγητής:             Κι έτσι αφήσανε το στύλο                         Πάμε κι εμείς να δούμε
                               που για λίγο είχε κοπεί                              κι όπου να ΄ναι θα ανεβούνε
                              κι εντελώς αλαφιασμένοι                           πως γιορτάζουν τα παιδιά
                              ξεκινήσαν για τη γη.                                   τι σπουδαία αυτή βραδιά;

( ο αφηγητής φεύγει στη σκηνή μπαίνουν παρέες παιδιών που παρουσιάζουν χριστουγεννιάτικες στιγμές)

Σκηνή τέταρτη

-χρόνια πολλά, χρόνια καλά                                      -Χριστούγεννα χαρούμενα
ευχόμαστε σε όλους                                                   καμπάνες αντηχούν
κι ας είναι τούτη η βραδιά                                          τα νέα τα χαρούμενα
γεμάτη μόνο από χαρά                                               παντού να απλωθούν

-γιορτάζουμε τη γέννηση                                           -ν΄αγγίξει όλες τις ψυχές
μ΄αγάπη στην καρδιά                                                  κι ελπίδα να μας δώσει
και στέλνουμε το μήνυμα                                           πως ο Χριστός γεννήθηκε
να πάει πολύ μακριά                                                   τον κόσμο για να σώσει

-τα κάλαντα ας ψάλλουμε
ετούτη τη βραδιά
γλυκές φωνές να ακουστούν
μέσα στη σιγαλιά!


Όλοι μαζί τραγουδάνε τα
κάλαντα των Χριστουγέννων:
                                            καλήν εσπέραν άρχοντες               Χριστός γεννάται σήμερον
                                            κι αν είναι ορισμός σας                  εν Βηθλεέμ τη πόλη
                                            Χριστού τη θεία γέννηση               οι ουρανοί αγάλλονται
                                             να πω στ΄αρχοντικό σας                 χαίρει η φύσις όλη

  
Σκηνή πέμπτη
( στη σκηνή μπαίνει μια παρέα παιδιών που παριστάνουν τα χριστουγεννιάτικα ελατάκια)

-μικρά ελατάκια είμαστε                       -στα κλαδιά μου έχω μπάλες
 που ετούτη τη βραδιά                            άσπρες, κόκκινες, χρυσές
 χαρούμενα χορεύουμε                           ασημένιες που γυαλίζουν
 μαζί με τα παιδιά                                    γιατί είναι γιορτινές!

-στην κορφή ένα αστέρι                         -Κείνο όμως που μ΄αρέσει
που φωτίζει λαμπερό                               κάθε χρόνο να μετρώ
και μοιράζει σ΄όλους το νέο                    τα κουτάκια με τα δώρα
για το μικρό Χριστό                                στον κορμό μου που κρατώ!

-Δώρα αγάπης και χαράς
που ανοίγουν τα παιδιά
με λαχτάρα όταν φτάσει
η αποψινή βραδιά!

Σκηνή έκτη

( μπαίνουν παιδιά που στα χέρια τους κρατούν τα Χριστουγεννιάτικα γλυκά για να στρώσουν το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι)

-κουραμπιέδες σαν το χιόνι                                -γλυκά μελομακάρονα
βουτηγμένοι μες την άχνη                                    στο μέλι βουτηγμένα
βούτυρο μοσχομυρίζουν                                      φτιαγμένα με γαρίφαλο 
κι απ΄τη γεύση με ζαλίζουν                                  και μπόλικη κανέλα

                                                                             ( είναι το μόνο παιδάκι που κρατά άδεια πιατέλα)
-δίπλες τυλιχτές μελάτες                                      -Μμ! κάτι νομίζω ξέχασα
λουκουμάδες γεμιστοί                                          να βάλω στην πιατέλα
με γλυκά ένα σωρό                                                μισό λεπτό και θα το βρω
το τραπέζι θα στρωθεί                                            τι απ΄όλα λείπει φαγητό!

( απαριθμεί τα γλυκά που βρίσκονται στο στρωμένο χριστουγεννιάτικο τραπέζι)

-δίπλες, κουραμπιέδες                                           -άφησα τη γαλοπούλα
μελομακάρονα, λουκουμάδες...                             μες το φούρνο να ψηθεί
α! ξέχασα το βασικό                                               πάμε να με βοηθήσετε
λείπει το κρέας το ψητό!                                         κι αν μείνει κι άλλο...θα καεί

( φεύγουν όλοι για να φέρουν τη γαλοπούλα, μπαίνουν τότε τα καλικαντζαράκια που ανακατεύουν και σκορπίζουν τα πάντα)


                               ρα πα ρα τα                                       ρα πα ρα τα   
                               ρα τα ρο                                            ρα τα ρι
                               αρχίστε τον τρελό χορό                    ρίξτε, σκορπίστε όλοι μαζί!

 ( τρέχουν να κρυφτούν, μπαίνει η οικογένεια με τα γλυκά)

Σκηνή έκτη

-πάει το γιορτινό τραπέζι                                                 -τώρα τι γιορτή θα γίνει
τα στολίδια , τα γλυκά                                                        με έναν τέτοιο πανικό
είναι όλα πεταμένα,                                                            αχ! μόνο και να 'ξέρα
τι μεγάλη συμφορά!                                                            ποιος το έκανε αυτό!

( ακούγεται φασαρία από τα κρυμμένα καλικαντζαράκια)


-μα για στάσου, κάτι ακούω                                           
να κουνιέται εκεί θαρρώ
κάτι πίσω απ' το τραπέζι,
για αν δω μισό λεπτό...

( ψάχνει και βρίσκει τα καλικαντζαρακαι κρυμμένα σε διάφορα σημεία)

-μα θαρρώ πως βλέπω έναν                                            -για έλα εδώ εσύ μικρούλη
καλικάντζαρο μικρό                                                             τι μου κρύβεις εκεί κάτω;
στο τραπέζι είναι κρυμμένος                                              μήπως ξέρεις τι συμβαίνει
τρέμει μήπως και τον βρω!                                                 κι είναι όλα άνω κάτω;


-μας αρέσουν τα γλυκά                                                        -κι επειδή το γλέντι πάει
και το καλό φαΐ                                                                      με τον ξέφρενο χορό
κι έτσι το δέντρο αφήσαμε                                                    για λίγο ξεφαντώσαμε
και ήρθαμε στη γη                                                                  κι εμείς το  βράδυ αυτό!

-όμως μη μας μαλώσετε
μαζί μας να χαρείτε 
γιατί σε λίγο φεύγουμε
δε θα μας ξαναδείτε!


-έτσι κι αλλιώς το έθιμο
το λέει καθαρά
δίχως καλικάντζαρους
γούστο δεν έχει η χρονιά!

(όλοι μαζί χορεύουν και τραγουδούν τα κάλαντα )

                                                     ΤΕΛΟΣ

Η ιδέα και τα λόγια είναι της Σωτηρίας Γεωργοτά

 










Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2015

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΓΙΑ ΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ



τα μαγικά γυαλιά της Κωνσταντίνας

Μια ιστορία αγάπης για τα Χριστούγεννα και τα παιδιά του Νηπιαγωγείου

Λίγα λόγια: Η Κωνσταντίνα θέλει να αποκτήσει τα μαγικά γυαλιά, που όπως γράφουν τα παραμύθια θα τη βοηθήσουν να κάνει τον κόσμο χαρούμενο και ευτυχισμένο. Έτσι ζητά τα μαγικά γυαλιά από τον Άγιο Βασίλη. Ένα σημείωμα όμως στη θέση του δώρου θα την προβληματίσει, ενώ με τη βοήθεια της μητέρας της θα καταλάβει ότι με τη δική της θέληση  και προσφορά αγάπης μπορεί να τα καταφέρει καλύτερα...


Διασκευή από το παραμύθι "Τα μαγικά γυαλιά της Κωνσταντίνας" της Σωτηρίας Γεωργοτά
                          Εικονογράφηση- Εμμανουέλα Κακαβιά


Μουσική  1-  έναρξη

 Σκηνή πρώτη
γιαγιά (διαβάζει στη μικρή Κωνσταντίνα το παραμύθι που μιλάει γαι τα μαγικά γυαλιά)

-Μες στου κόσμου κάποια άκρη
έχουν βρει τα μαγικά
 κόκκινα , γυαλιστερά
ολοστρόγγυλα γυαλιά!

 Όποιος κι όταν τα φορέσει
διόλου δε θα μαγευτεί
μα τα πράγματα ν’ αλλάξει
με ευκολία θα μπορεί!

κι έτσι όλα θα τα βλέπει
όπως τα επιθυμεί
 ίχνος λύπης δε θα υπάρχει
στη χαρά θα αφεθεί!

Κωνσταντίνα:
-Μα γιαγιά μου άκουσε με
φέρε μου τα τα γυαλιά
κι εγώ όλα θα τ’ αλλάξω
για ν’ αρέσουν στα παιδιά!

 με παιχνίδια θα γεμίσω
πάρκα, κούνιες  και αυλές
και χιλιάδες θα μοιράσω
σοκολάτας λιχουδιές!!

 γιαγιά:
-Έλα  σώπα Κωνσταντίνα
πέσε για να κοιμηθείς
τέτοια μόνο στα βιβλία
 και στους μύθους θα τα βρεις!

(Η Κωνσταντίνα αποκοιμιέται ενώ η γιαγιά φεύγει απ’ την σκηνή)


Μουσική 2-μικρό χορευτικό

 Σκηνή δεύτερη
Μπαίνουν στη σκηνή παιδιά που αναπαριστούν το όνειρο της  Κωνσταντίνας. 



ύπνος βαρύς αγκάλιασε                              
τότε την Κωνσταντίνα
κι όνειρο την ταξίδεψε
πέρα στα μέρη εκείνα

εκεί που κάποιος κράταγε
τα κόκκινα γυαλιά
που μόλις θα τα φόραγε
 θα ήταν μαγικά…

μες του ονείρου το ταξίδι
θέλησε να αφεθεί
και τη γη να τη γυρίσει
πίστεψε  πως θα μπορεί!

η πρώτη στάση που έκανε
ήταν στη γειτονιά
που από παντού αντηχούσανε
φωνές από παιδιά

 τότε  παντού τους σκόρπισε
παιχνίδια  όλο χαρά,
μοίρασε στο καθένα τους
κάθε λογής γλυκά


κούκλες, τρένα , αμαξάκια
γέμισε  κάθε γωνιά
κι άφηνε στο πέρασμά της
φως ελπίδας και χαρά


είχε πάντα για  όλους κάτι
με χαρά να το προσφέρει
κι όπου κι αν της το ζητούσαν
άπλωνε ζεστά το χέρι

 γλύκαινε παντού τον πόνο
έδιωχνε μακριά το κρύο
 πράξεις μόνο της αγάπης
βγαίναν  μέσα απ’ την καρδιά της

κι έτσι όπως χαρούμενη
φορούσε τα γυαλιά
απ’ του ονείρου αυτή τη ζάλη
ξύπνησε γλυκά και πάλι

ξύπνησε  αποφασισμένη
τα γυαλιά να αποκτήσει
κι είχε κιόλας στο μυαλό της
από ποιον να τα ζητήσει!!


Μουσική -3
Σκηνή τρίτη
Η Κωνσταντίνα ξυπνά αποφασισμένη να αποκτήσει τα μαγικά γυαλιά. Στη σκηνή μπαίνουν οι γονείς της και η γιαγιά.

μπαμπάς
-καλημέρα Κωνσταντίνα
ώρα για να σηκωθείς
τα Χριστούγεννα πλησιάζουν
έχεις να ετοιμαστείς

θα στολίσουμε το δέντρο,
θα τυλίξουμε τα δώρα
και το γράμμα του Αι –Βασίλη
για να γράψουμε ήρθε η ώρα!

Κωνσταντίνα
το  ΄χω μέσα στο μυαλό μου
τι θα γράψω του Αι-Βασίλη
έλα κάθισε κοντά μου
γράψε του τι να μου στείλει

Ο μπαμπάς μαζί με την Κωνσταντίνα γράφουν το γράμμα για τον Αι-Βασίλη

 Κωνσταντίνα
-εγώ μόνο τούτο θέλω
από σένα Αι-Βασίλη
τα μεγάλα στρογγυλά
κατακόκκινα γυαλιά



Μουσική 4- χορευτικό
Σκηνή τέταρτη
μπαίνει μια ομάδα παιδιών ντυμένα βοηθοί του Αι-Βασίλη

κύλησαν γοργά οι μέρες
και του χρόνου η στιγμή
έφτασε που ο Αι Βασίλης  θα
 κατέβαινε    στη γη!

 εκεί που τον περίμενε
με αγωνία μεγάλη
η Κωνσταντίνα η μικρή
το δώρο της να πάρει

και να τα δώρα άφησε
για όλους σε μιαν άκρη
κι ήσυχα πάλι έφυγε
του χρόνου να ξανάρθει

έτσι η μικρή μας έτρεξε
να ψάξει και να βρει
κείνο που τόσο ήθελε..
το μαγικό κουτί!

και  αμέσως ξεχωρίζει
να γυαλίζει παρακεί
τυλιγμένο σε  κορδέλα
όμορφη..αστραφτερή!
              
είχε πάνω τ΄όνομά της
με μικρά και στρογγυλά
γράμματα που τα διαβάζει
 και το λέγαν καθαρά!

«δέμα για την Κωνσταντίνα»
που ν αντέξει δε μπορεί
τα γυαλιά της να προσμένει
θα τα βάλει στη στιγμή!

σκίζει, κόβει , ξετυλίγει
τα χαρτιά  απ΄ το κουτί
και το δώρο σαν ανοίγει
ωχ !θα απογοητευτεί

Ψάχνει ψάχνει όσο μπορεί
ψάχνει ψάχνει στο κουτί
τίποτα όμως δε θα βρει
παρά μόνο ένα χαρτί!

Το ανοίγει, το διαβάζει
και τα κλάματα αυτή βάζει!
δεν υπάρχουν μαγικά
κατακόκκινα γυαλιά!

Τούτο μόνο της έστειλε
για δώρο ο Αι- Βασίλης
δυο λέξεις μόνο, δυο σειρές
λες και την ξέχασε το λες!

«δεν υπάρχουν μαγικά
 κατακόκκινα γυαλιά
τη μαγεία θα τη βρεις
μες τα βάθη της ψυχής»

Μουσική 5- χορευτικό
Σκηνή πέμπτη
η μαμά της Κωνσταντίνας που είναι στη σκηνή την παρηγορεί , της χαμογελά και την πηγαίνει πιασμένη απ΄το χέρι στη σοφίτα του σπιτιού, σε ένα παλιό μπαούλο

μαμά
-έλα σήκω να σου δείξω
τα γυαλιά σου που θα βρεις
 και τον κόσμο θ΄ αλλάξεις
διόλου μην ανησυχείς

Μουσική 6- χορευτικό
Παιδιά αφηγητές ντυμένα ευχούλες, χιονούλες, αστεράκια ή οτιδήποτε χριστουγεννιάτικο

έτσι μαζί ανέβηκαν
κι έψαξαν στη  σοφίτα
ένα   μπαούλο άνοιξαν
και ρούχα εκεί βρήκαν

αλλά και πολλά παιχνίδια
όπως κούκλες κι αμαξάκια
φασουλήδες, μαριονέτες
ξύλινα μικρά αλογάκια!

κι ύστερα οι δυο κατέβηκαν
μες τη  βιβλιοθήκη
που η Κωνσταντίνα στοίβαζε
βιβλία από μικρή

«διάλεξε τα πιο ωραία»
τη συμβούλεψε η μαμά της
και ένα σάκο ευθύς γεμίσαν
που τον κράτησε κοντά της

μα ούτε που καταλάβαινε
τίποτα η Κωνσταντίνα
 γυαλιά μήτε που  έβλεπε
τίποτα σαν εκείνα!

και να που τώρα έπαιρναν
το δρόμο όλο χαρά
 μα αυτή ούτε που ήξερε
τι σήμαιναν  αυτά!

Μουσική 7- χορευτικό
Σκηνή έκτη

Πηγαίνουν στο δωμάτιο με τα παιχνίδια. Στη σκηνή ομάδες παιδιών ασχολούνται με την τακτοποίηση των παιχνιδιών και των δώρων -μια ομάδα παιδιών αφηγείται:
Να τες σε λίγο έφτασαν
σ΄αυτό το φωτεινό
το δωμάτιο που γεμίζει
χρώματα απ΄τον ουρανό!

Που να ΄μαστε άραγε απορεί
η Κωνσταντίνα και κρατεί
όσο σφιχτά κι από κοντά
τη γελαστή της  τη μαμά

τρέχει κάθεται στην άκρη 
κι από εκεί παρατηρεί
γελαστές και χαρωπές
παιδικές γλυκές φωνές

πάνω κάτω τριγυρίζουν
πιτσιρίκια και μεγάλοι
και στο χώρο επικρατεί
αναστάτωση και ζάλη!
Μουσική 8- χορευτικό
σηκώνεται ένα παιδί από τον πάγκο των παιχνιδιών ενώ δύο τρία παιδιά διαλέγουν παιχνίδια

Είμαι πολύ χαρούμενη
που πήρα το αρκουδάκι
παρέα μου για  ζεστασιά
θα το χω μία αγκαλιά

 και  το ξύλινο αλογάκι
χίλιες βόλτες θα με πάει
πάνω κάτω θα κουνιέμαι
 απ΄ τη χαίτη θα κρατιέμαι!

εμείς παιχνίδι στρώσαμε
με τούτους δω τους βόλους
διάφανοι γυαλιστεροί
όπως  τους είχα φανταστεί

εγώ πάλι θα σας φτιάξω
μια πελώρια ζωγραφιά
με έναν χρυσαφένιο ήλιο
και μια κόκκινη καρδιά

κείνο που χαρά γεμίζει
μες τον κόσμο τα παιδιά
δεν είν' άλλο από αγάπη
που ειν' βγαλμένη απ την καρδιά

ένα δώρο από καρδιάς
μη βιαστείς να αρνηθείς
γιατί κάποιος έχει ανάγκη
τη χαρά να μοιραστείς

μη τυχόν λοιπόν και ψάχνεις
για να βρεις τα μαγικά
τα γυαλιά που θα σου δώσουν
φως , ελπίδα και  χαρά

ψάξε  μέσα στη ψυχή σου
η απάντηση είναι εκεί
η μαγεία είναι κρυμμένη
κι έχει δύναμη πολλή!

Στο τέλος τραγουδάμε όλοι μαζί:


ψάξε τη χαρά να βρεις
μες τα βάθη της ψυχής
κει φωλιάζει η αγάπη
μοίρασε τη όπου μπορείς

μη σου φαίνεται βουνό
δυσκολίες δε θα βρεις
και μη  ψάχνεις τα « γυαλιά»
 να σου δώσουν τη χαρά

άνοιξε μια αγκαλιά
σκόρπισε παντού χαρά
με δυο πράξεις σου απλές
δύναμη έχεις αν το θες

άνοιξε μια αγκαλιά
κλείσε μέσα τα παιδιά
κλείσε χρώματα πολλά
και τραγούδα δυνατά!!!